Felietony
W 1966 roku ogłosił monologi liryczne Jawa i mrzonka, w których podjął próbę konfrontacji przeszłości z teraźniejszością, snując jednocześnie reflekcje na temat przemijania czasu.
Z twórczości prozatorskiej i felietonowej Słonimskiego, w 1956 roku ukazał się wybór jego felietonów drukowanych w okresie międzywojennym w "Wiadomościach Literackich" pt. Kroniki tygodniowe 1927-1939, w opracowaniu Władysława Kopalińskiego. Z okazji wydania książki Henryk Krzeczkowski min. napisał: "Przez trzynaście lat, co tydzień nazywał Słonimski rzeczy po imieniu w swych kronikach, ukazujących się w najpopularniejszym tygodniku kulturalnym lat międzywojennych. Co tydzień kronikarz bronił odważnie praw rozumu i postępu, co tydzień odpierał ataki ciemnoty i faszyzmu i śmiało kontratakował rodzimego i obcego kołtuna".
W 1957 roku ogłosił Wspomnienia warszawskie, które są wzruszającym dokumentem, ukazującym nam jego życie i drogę do twórczości. "W moim pisarstwie - zwierzył się wówczas - zarówno w poezji, jak kome-
diach czy cotygodniowych >Kronikach<, byłem humanistą, zwalczałem fanatyzm i okrucieństwo, nie zdradziłem nigdy wiary w rozum ludzki, w naukę, w konieczność budowania lepszego świata".
W opublikowanych w 1959 roku Artykułach pierwszej potrzeby zawarł pisarz notatki i uwagi z lat 1951-1958. Jeszcze przed ukazaniem się książki autor wyznał, iż w niej "zamieszczę swoje notatki z rozmaitych podróży zagranicznych, od najdawniejszej do Ameryki Południowej począwszy, na ostatniej do Japonii skończywszy. Znajdą się tu także wszystkie moje ciekawe wspomnienia ze spotkań i rozmów z pisarzami. Jako szef sekcji literatury międzynarodowej UNESCO, jak również w czasie moich podróży i pobytu w Anglii mogłem się spotykać z wieloma wybitnymi współczesnymi pisarzami świata. Będą więc w tej książce rozmowy z Piran-dellem, Tomaszem Mannom, Bernardem Shaw i Wellsem, z którym łączyły mnie dość bliskie przyjazne stosunki".
